Wij zijn Erwin en Annette Oostervink.
In 1983 besloten wij een hond te nemen, maar er waren meerdere rassen die wij wel leuk vonden.
Wij hadden nog geen beslissing over het ras genomen, toen we een neef van Annette tegen kwamen met een hele vriendelijke springende haarbal. Het was liefde op het eerste gezicht.
Deze neef gaf ons informatie over het ras, en vertelde dat het een “Bearded Collie” was.
Toen wisten we dus welk ras het zou gaan worden.
Na veel gezoek en veel telefoontjes konden we eind 1983 op bezoek bij een fokker die nog een blauw reutje had.
Wat een geluk, het klikte en wij mochten het reutje kopen. En zo kwam onze eerste “Beardie” in ons leven, een wereld hond.
Onze Niels was net een maand of acht, en was gelijk verslingerd aan “Phoenix”, waar hij was, was ook de hond, samen sliepen ze op een zitzak, en samen aten zij ook alles, Niels
deelde nog al graag met “zijn hond”.
Kortom het was een echte kindervriend en hij kon alles van de kinderen hebben. Helaas heeft hij niet zo lang geleefd, toen hij 7 jaar was stortte hij neer bij het begroeten van een kennis, we zijn toen snel naar een dierenarts gegaan, waar hij eigenlijk gelijk overleed. “Phoenix” was de zachtste hond die ik kende en nu was hij er niet meer.
Onze Niels liep de hele dag om Phoenix te vragen dus er moest zo snel mogelijk een nieuwe “Beardie” komen, maar wij wilde geen reu meer, omdat we bang waren om dan te gaan vergelijken.
Dus moest er een teefje komen, weer veel bellen en eindelijk een adres van een fokker die niet ver weg woonde, en daar hebben wij onze eerste teef van. En eigenlijk ook de tweede, want “Sarah” was een slechte eter, en als haar zus er was dan at ze wel goed dus na een tijd bleef “Bless” het hele jaar bij ons.
Bless kreeg door “omstandigheden” haar eerste nest bij ons, het waren twee puppies, een blauw reutje en een zwart teefje.
Dit puppie teefje bleef bij ons. Wij hebben haar “Dawn” genoemd. En na die ervaring van dat nestje waren wij verloren.
Wij wilden ook gaan “Fokken”, we zij toen regelmatig naar tentoonstellingen gegaan, en in 1995 kregen wij ons eerste nest van Sarah”.
De hondenkoorts had toe flink toegeslagen en we gingen naar gehoorzaamheidslessen, behendigheidslessen en we deden“Flyball.
Niet alleen wij maar ook onze beide zonen kregen last van het virus.
Dawn was onnavolgbaar, en onvermoeibaar bij alle disciplines maar vooral bij “Flyball”.
Toen besloten we om nieuw bloed te importeren uit het buitenland, via een andere fokker kwamen wij in Hongarije uit waar wij onze eerste buitenlandse hond van hebben gekocht.
“Double Scotch Brown Latest Love”, of gewoon Lilly, een pracht hond, geen werk hond maar wel het “Showtype”,en ze deed het goed op de tentoonstellingen.
Helaas bleek dat ze niet goed voor het fokken was door slechte heupen.
Toen zijn we weer in het buitenland gaan kijken, en kwamen in Beieren toen een “blauwe droom” tegen, en hebben wij “Happy Bavarian Pretty Woman”, mee naar huis genomen.
Roepnaam “Faith”, en ze is de nieuwe lieveling van Niels geworden.
In 2004 kregen wij bericht uit Hongarije, dat ze een nieuwe hond voor ons hadden en zo kwam Norah,”Double Scotch Black over The Rainbow”, bij ons in huis.
Dawn, de oudste en Guinevere een dochter van Dawn, Gypsy een dochter van Guinevere, Faith een Beiers teefje en Norah, onze tweede Hongaarse.
Met de drie jongste gaan we van tijd tot tijd naar shows.
Natuurlijk gaan we ook nog steeds op cursus bij de “Kynologenclub” want Faith doet bijvoorbeeld liever Flyball dan mooi staan in de showring.
Anno 2008 hebben wij nog drie honden in huis, Faith en Norah, en “Sky”een reu uit Norah’s eerste nest. Deze is bij ons gebleven.
Omdat er geen baasjes kwamen, die wij geschikt vonden voor hem, en hij paste zich zo fantastisch aan, dat na een tijdje wij besloten hem zelf te houden.
En we hebben er geen minuut spijt van gehad, zoals gezegd paste hij geweldig in onze roedel, en in een korte tijd heeft hij onze harten gestolen, en dan speciaal die van Monique,
de vriendin van Thijme.
“Pale Blue Eyes of Alambar” zo heet hij officieel, hij doet het goed op alle disciplines, maar vooral op shows.
Op de leeftijd van net 13 maanden werd hij “Nederlands Jeugd Kampioen”.
We zijn nu een paar jaar verder, en Sky doet het nog steeds goed op shows. Ook zijn zusje deed het goed op haar eerste show in Belgie, gelijk het CAC.
Een zoon van Sky, Jake Glen Morgain of Alambar, lijkt in de voetsporen van zijn vader te treden, want Ian doet het ook goed op shows.
2008 en 2009 waren goede jaren voor onze kennel, want niet alleen onze eigen honden deden het goed, ook Chandler en Brandon timmeren flink aan de weg.
Chandler is nu Nederlands Kampioen en zijn zoon Brandon werd beste Jeugd Reu en beste Reu op de Kampioens Clubmatch van de NBCC, en is sinds kort ook Nederlands Jeugd Kampioen !.
In 2010 kregen we eindelijk de teef die we wilden houden, een zwarte “Poetic Love Composed of Alambar”, heet ze, en wij noemen haar Kaitlyn.
Maar het lijkt of het zo moet zijn, haar zusje een kleine blauwe, had onze harten ook gestolen en jawel die moest dus ook maar blijven.
We zijn stapel op die twee kleintjes, en binnenkort begint hun show carrière.